- Katılım
- 9 Mar 2008
- Mesajlar
- 1,059
- Tepkime puanı
- 8
- Puan
- 0
- Şehir
- İstanbul
Zamanla
Dinlendirdim yüreğimi bunca zaman... Kıyılarına çarpan aşk parçacıklarını görmemekcesine..
Yorgundum, kimi yerlerine yara almış bedenimle bitiklerdeydim.. Son bi nefes çektim içime ve yol aldım, devam ettim yoluma...
Geçmişte kalan günlerimden damlayan senlerle yabancılaştım... Seni unutmak için her bir evrede bir tane daha ben ektim gözlerime.. Özlediğim zamanlarda ise, yutkundum atamadım bir anda içimden..
Bekler oldum son günlerini sayarken ömrümde.. Biliyordum bitecekti parça parca oluşan acımla oluşan senler.. Körerecekti içimde beliren sevgin.. Zamanla yol alacaktım seni ise zamanın ardında bırakacaktım..
Unutacaktım, Seninle ilgili her ne varsa, öylece tozlanmaya bıracaktım zamanla.. Ve daha ilerledikçe o tozlardan bile eser kalmayacaktı, seni hatırlatacak...
Rüzgarla dans edercesine yol alıyordum... Bir yanımda sen vardın , öbür yanımda zaman... Biliyordum, yol aldıkça parça parça dökülecektin,azalacaktın ... Zaman geçecekti seni ve bende zamana tutunup yok edecektim seni...
Üzülmüyordum eskisi gibi, ağlamıyordum artık... Yokluğun benimle zaman arasında gidip gelmekteydi ... Yüzün silikleştikçe gözlerimde, sen daha bi küçülüyordun yüreğimde... Düşünmüyordum eskiye nazaran, çok nadir geliyordun aklıma .. Biliyordum çünkü, zaman yanımdaydı ve beni üzmemek için, daha bi sarılıyordu bana...
Sevgimdi, seni bu zamana kadar benimle ilerleten.. Varlığındı sevgini daha bi derinleştiren..
Bana kattığın acıları saymıyorum bile.. Tutunduğum dalların en çürük parçası desemde düşmedim hala..
Çünkü zaman yanımda, her ne kadar ardından koşsamda, o hep geçmişi silerek ilerliyor..
Üzülmüyorum artık eskisi gibi yanımda dayanağım zamanla koşuyorum sensizliğin yollarına... Aklımda nice kelime körermiş bide sen körersen çok mu zamanla...
Dinlendirdim yüreğimi bunca zaman... Kıyılarına çarpan aşk parçacıklarını görmemekcesine..
Yorgundum, kimi yerlerine yara almış bedenimle bitiklerdeydim.. Son bi nefes çektim içime ve yol aldım, devam ettim yoluma...
Geçmişte kalan günlerimden damlayan senlerle yabancılaştım... Seni unutmak için her bir evrede bir tane daha ben ektim gözlerime.. Özlediğim zamanlarda ise, yutkundum atamadım bir anda içimden..
Bekler oldum son günlerini sayarken ömrümde.. Biliyordum bitecekti parça parca oluşan acımla oluşan senler.. Körerecekti içimde beliren sevgin.. Zamanla yol alacaktım seni ise zamanın ardında bırakacaktım..
Unutacaktım, Seninle ilgili her ne varsa, öylece tozlanmaya bıracaktım zamanla.. Ve daha ilerledikçe o tozlardan bile eser kalmayacaktı, seni hatırlatacak...
Rüzgarla dans edercesine yol alıyordum... Bir yanımda sen vardın , öbür yanımda zaman... Biliyordum, yol aldıkça parça parça dökülecektin,azalacaktın ... Zaman geçecekti seni ve bende zamana tutunup yok edecektim seni...
Üzülmüyordum eskisi gibi, ağlamıyordum artık... Yokluğun benimle zaman arasında gidip gelmekteydi ... Yüzün silikleştikçe gözlerimde, sen daha bi küçülüyordun yüreğimde... Düşünmüyordum eskiye nazaran, çok nadir geliyordun aklıma .. Biliyordum çünkü, zaman yanımdaydı ve beni üzmemek için, daha bi sarılıyordu bana...
Sevgimdi, seni bu zamana kadar benimle ilerleten.. Varlığındı sevgini daha bi derinleştiren..
Bana kattığın acıları saymıyorum bile.. Tutunduğum dalların en çürük parçası desemde düşmedim hala..
Çünkü zaman yanımda, her ne kadar ardından koşsamda, o hep geçmişi silerek ilerliyor..
Üzülmüyorum artık eskisi gibi yanımda dayanağım zamanla koşuyorum sensizliğin yollarına... Aklımda nice kelime körermiş bide sen körersen çok mu zamanla...
artık yarın devam ederim... Teşekkürler gözlerinizi ve yüreğinizi yorduğunuz için 