Sevdanın tadını çikolata sanırdım
Daha küçükken
Çikolata gibi tatlı
Ve rengide koyu;
Ağızda eridikce yemeden durulmayan
Bir tadı olmalıydı.
Ben sevdanın tadını
Hep tatlı sanırdım
Bitip tükenmeyen
insanı yoketmeyen
O yüzden hiç istemezdim bitmesini
Yediğim çikolatanın
Ne kadar yavaş yesem de biterdi;
Elimde olmadan;
Üzülürdüm.
Oysa...
Özlemekmiş sevda bazen,
Bazen de yağmurun sesini dinlerken
Onu hissetmekmiş
Yalnızlıkmış sevda
Tutsaklıkmış;
Bazen de özgür olmak isteyenin
Ruhunda esaret bırakan;
Yaralayan
Çaresizlikmiş;
İlacı olmayan
Ve anladim ki;
Sevda!..
Tüm bitmesini istemediğim
Çikolatalar da saklıymış...
şu duygusal yazıya şu yorumu yapıyorum ya ne diyim artık kendime