Gece.
Duvardaki gölgemle oynadım.
Kuş oldum, uçtum sana,
Nilüfer oldum,yavaşça açtım.
"Seni Seviyorum" yazdım,
Bozuk harflerle...
Öpmek istedim,kendimi öptüm...
Öptüm ken-di- mi...
Dün gece duvardaki gölgemle oynadım.
Her şey ikilenmiş bu gecede
Masam
Sandalyem
Kitaplarım
Ellerim,başım,kollarım...
Ya gözlerim¿ Ah yüreğim!
Dün gece duvardaki gölgemle oynadım.
Kuş oldum
Nilüfer oldum
Mum söndü
Sen oldum...
(Hülya Şener)
Bu aşk mı hırçınlaştırıyor beni,yoksa aslında yokluğuna mı isyanım bilmiyorum.Ama ben,sensiz gecelerin hesabını tutmaktan bıktım.Seni var bilirken, sana ulaşmak mümkünken kendime gölgemi arkadaş edinip bütün bir geceyi onunla konuşarak geçirmek istemiyorum.
Ya elinde sönmeyen mumlarla gel,ışıl ışıl yapalım dünyamızı ya da bırak,karanlıkta görmeye de alışırım ben.
Bir yakıp bir söndürme ışığı.
Ben "aşk" istiyorum,yarım yamalak sevdalar değil...
Mehmet ÇOŞKUNDENİZ...