hissettiremem yoklugunu

Hissettiremem Yoklugunu

Senden aldigim özlem yavas yavas tükeniyor....
Mesafelere meydan okudugum parcalar yitiklesiyor...
Bosluklar cogaliyor,ardi sira gelen catlaklar genisliyor...
Gözlerim daraliyor, kayiplasiyor gözbebeklerin...

Senin yoklugunu hissettirecek herseyle savasiyorum...
Icimde büyüyen volkana engel olamiyorum...
Tutusan yüregimi susturamiyorum...
Hep sana dogru akan bu bedeni durduramiyorum....

Varolusunu yasiyorum icimde...
Bedenimde kalan senlerle avutuyorum kendimi...
Sen varmissin gibi hissediyorum benligimi....
Yoklugunu animsayamam, henüz gelmemisken...

Seni,senin yoklugunu hisettiremem benlerime...
öldüremem icimde yasayan senlerimi...
Gözlerimde silinmeye baslayan resmini canlandiririm...
Ama hissettiremem Yoklugunu....

Bir adim ilerde duruyor,belkide yani basimda...
Görmemem gerek, varliginla üzerini karalayip...
Duymamam gerek,sesinle bütün sesleri susturup..
Hissetmemeliyim, Henüz bana dokunamamisken yoklugun..​