Hayat tesadüflerle dolu değil dedikleri gibi!!!

Sosyolog_60

Kayıtlı Öğrenci
Katılım
2 Eki 2009
Mesajlar
369
Tepkime puanı
1
Puan
0
Bölüm
MEZUN
Şehir
Tokat
Hayat tesadüflerle dolu değil dedikleri gibi!!!

Hayat tesadüflerle dolu değil dedikleri gibi
Aksine kaderimizdir bizim tesadüf dediklerimiz
Nasıl tanıştınız denildiklerinde birçok sevgiliye
Türk filmlerindeki gibi oldu dedikleri.

Yağmurlu bir hava hakimdir ortama
Ve bir yerlere yetişme derdindedir insanlar
Bir delikanlı , başı önde
Aklında bin bir düşünce çıkar sokağın başından
Üzerinde işsizliğin ve çaresizliğin verdiği yorgunluğun yükü
Zor güç fark eder sokağın sonundaki kırmızı ışığı
O anda gözü bir şeye takılır
En sevdiği şeydir hayattaki tek dostu kitapları
Kitapçıya yönelir yağmurun şiddetine aldırmadan
O anda olur her şey güzel bir ses duyar
Daha ne olduğunu anlamadan
Çarpışırlar
Karşısındaki bir liselidir yağmura yakalanan
Kitapları yere serilmiştir pazarcı tezgahı misali
Eller aynı anda uzanır kitaplara
Özürler havada kalır bu anın yanında
Delikanlı mahcup bir o kadarda utangaç
Merhaba der mektepli kıza
Kız da bir hayli utangaç der kısık bir sesle merhaba
Gerisi malum ...
Böyleydi işte
Kaderi tesadüf diye nitelendirenlerin hikayesi....
 
Çok güzelmiş yaaa :) Teşekkürler...Tesadüf değil tevafuk diyelim biz buna :)
 
teşekkürler
siz mi yaşadınız
 
hikaya çok samimi çok sahici
bencede hayatta tesedüf diye birşey yoktur tevafuk denen yazgı vardır
 
bencede tevafuk....çok güzel bir hikaye teşekkürler
 
tesadüfen deiL tevafuken karşıLaşıLmış yani.. güzeLdiiii :)
 
Arkadaşlar çok teşekkür ederim yorumlarınız için .Şiiri ben yazdım .Beğenmenize sevindim...
 
Lise Yılları...

Eskide kaldı artık lise yılları
Biliyorum geriye dönüş yok artık
İstesemde gelmeyecek okul yılları
Biliyorum geriye dönüş yok artık
Artık yazılıya çalışmayacak hiç kimse
Kimse sözlü olmayacak matematikten
Ve kimse zayıf almayacak tarihten
Artık teneffüs zili çalmayacak
Ve onu sabırsızlıkla bekleyen
Öğrenciler olmayacak o sınıfta
Çünkü eskide kaldı o sınıf anılarda
Artık kahkaha sesleri çıkmayacak o sınıftan
Ayak sesleri bağrışmalar olmayacak
Ve her tenefüste nöbetçi öğretmen
Uğramayacak o sınıfa
Bizi azarlamayacak
Yapma etme demeyecek
İkaz etmeyecek
Kimse kopya çekmeyecek yazılılarda
Ve kimse birbirinin kağıdına bakmayacak
Konuşmayacak o sınıf
Gülmeyecek ağlamayacak
Ve söz veriyorum o sınıf
Bir daha yaramazlık yapmayacak
Çünkü yerinde olmayacak
O sınıf hep hatıralarda kalacak
Ve anılarda yaşayacak


22.07.2005
 
Gözümün önüne geldi öğrencilik ve öğretmen olduğum zamanlar.
Nöbetçi zamanları ne kadar yorucu olsa da güzeldi.
Öğrencilik desen her ne kadar yorulduk bitse diye dört gözle beklesek te dönüp baktığımızda şimdi sadece anılardan ibaret.
Teşekkürler güzel paylaşımından ötürü...
 
Teşekkürler...

Gözümün önüne geldi öğrencilik ve öğretmen olduğum zamanlar.
Nöbetçi zamanları ne kadar yorucu olsa da güzeldi.
Öğrencilik desen her ne kadar yorulduk bitse diye dört gözle beklesek te dönüp baktığımızda şimdi sadece anılardan ibaret.
Teşekkürler güzel paylaşımından ötürü...

Yorum için teşekkürler . İnşallah banada nasip olur öğretmen olmak .
 
Eski ve Yeni...

Eski ve yeni

Ne zaman hüzünlensem
Gözyaşlarım misafir olurdu odama
İçimden sorardım kendime
Ne oluyordu acaba bu genç adama

Yok diyordum bu adam o değildi
Herkesin imrendiği güleryüzlü adam
Güleryüzlü hayat dolu biriydi o
Aman allahım bu nasıl bir dram

Tek ben değilmişim meğerse üzülen bu duruma
Ailesi arkadaşları yatağının baş ucunda
Kapıdan girerken ince ve hüzünlü bir ses
Ah yine o menekşe gözler aralı diyordu safiye ayla

Bir an kendimi kaybedip vermişim sırtımı duvara
Ağlmaya başlamışım başım iki elim arasında
Göz göre göre gidiyordu gençliğim
Ve gözü yaşlı insanları bırakıyordu ardında...
 
Geri
Üst