ayberk228
Kayıtlı Öğrenci
- Katılım
- 3 Nis 2010
- Mesajlar
- 505
- Tepkime puanı
- 2
- Puan
- 0
- Yaş
- 36
- Bölüm
- Halkla İlişkiler
- Şehir
- Eskişehir
Bu bağlantı ziyaretçiler için gizlenmiştir. Görmek için lütfen giriş yapın veya üye olun.
Osmanlının tarih yazan hükümdarlarından Yavuz Sultan Selim ile, İran Şahı Şah İsmail ile aralarından geçen bir hadise manidardır. Bir gün Şah İsmail Y.Sultan Selim’e içi hediye dolu sandık gönderir. Sandık açılır. İçinden çok kıymetli eşyalar çıkar. Fakat sandığın içinden pis bir koku yayılır mekâna. Sandık tamamen boşaltılınca işin sır çözülür. Sandığın dibine insan pisliği çıkar. Etraftakiler şaşırır ve hemen Y.Sultan Selim den intikam emri beklenir. Ama cihan Padişahı sakindir. “Herkes bir mukabele şekli düşünsün.”der.
Yine çareyi kendisi bulur. Aynı sandıktan temin edilir. İçine gelenlerden daha kıymetli hediyeler yerleştirilir. Ayrıca sandığın güzel kokması için gül suyu serpiştirilir.
Daha sonra özel hazırlanmış lokum paketinin altına Yavuz Sultan Selim bir not yazar ve sandık İran’a gönderilir.
Şah İsmail herkesi kendisi gibi zannedip, gönderdiğinin karşılığı olarak farklı şeyler bekler. Sandığı götüren yavere sandığı açtırır. İçinden çıkanlara şaşırır. Ayrıca sandıktan mekâna gül kokusu yayılır.
Edepsiz Şah, hala şaşkındır. Sandığın altından çıkan lokum paketini suikast olur diye, önce gelen Osmanlı yaverine yedirir. Her şeyin normal olduğunu gören şah, lokumu bitirmek üzereyken, paketten çıkan notu alır ve okur.
Not olarak: “İsmail, herkes yediğini ikram eder.” İbaresi yazılıdır
teşekkürler paylaşım için...