hadi hikaye yazalım:)

  • Konuyu Başlatan Konuyu Başlatan mimoza
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
jojo final final dedin al sana final işte:):D adam şimdi hastanede komada..kadın ise sinir krizi geçirip. ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde:D:D:D:D
 
mimoza' Alıntı:
jojo final final dedin al sana final işte:):D adam şimdi hastanede komada..kadın ise sinir krizi geçirip. ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde:D:D:D:D
Genişletmek için tıkla ...

abi ben bole olmasını istemedim ki ben artık birbirini buldular birleştirelim diye final yapalım dedıydm ama demez olaydım:):)ne bılem bole olcenii yazık oldu:)bizim finaller genelde mutlu sonla biterdi biz aşk hikayesnden psikopat hikayesine çevirdik:D:D:D
 
daha bitmedi.. kadın ruh ve sinir hastalıkları bölümüne kaldırılmıştı ama. ordada günler geçmiyodu.. penceresine bakan bi ağacacın bütün yapraklarını teker teker saymıştı.. ve son yaprağa geldiğinde ...
 
avuçlarından kayıp gitmesine izin mi verecekti bunuda yapamazdı..
 
hayatına son veren herşiyi teker teker kaybederken son yaprağı yanına katarak yol alacaktı..
 
okul yıllarında o dökülen yaprakların üstünde koşup birbirlerine sarıldığını hatırladı bi an ve bi damla süzüldü gözülerinden dudaklarına doğru...
 
acaba onunda bulunduğu hastanenin penceresina bakan bir ağaç varmıydı.. onuda gözlerinden süzülen bir damlayla kalbinde buluşturuyormuydu.. (kalbi sağlammıydı hala)
 
ama neden burdaydı neden böyle olmuştu "ben burda olmamalıyım ne işim var burda kimin için kimin yüzünden burdayım ?" diyordu.
adamında kadından hiç farkı yoktu...
 
yine mi buluşacaktı elleri yoksa adamıda mı oraya sevk edeceklerdi...:D:D:D
 
:D:D:Dkadın hem onu unutamıyor hemde onunla beraber olmak istemiyordu iki hayat yaşıyordu tek yürekte ALLAHIMMMMM:D
 
vayyy.. koca bi meydanın ortasında gidecek bir yeri yokmuş gibi.. ne sağa bakıyordu nede sola.. gözlerini gökyüzü sandığı tavana dikmişti...
 
hep burda kalmak istiyordu çünkü şehrin her yerinde bi anı vardı koca bi şehir kadın ve adamı yaşamıştı...
 
bütün şehir olmuşlarda ve son olarak ayrı hastanelerde birbirlerine uzak hala o söylenemeyen kelimelerle birbirlerini yaşıyorlardı.. öfke dinmişmiydi... bu hallere düşecek kadar ağırmıydı cezaları..
 
kaderin cilvesi işte:D
gidip herşeye rağmen adama boş şırıngayı enjekte edecekti havayı basacaktı damarlarına:D:D:D
 
:D:D:D bunca yıl onsuz soluğu hava artık adamın damarlarında dolaşmaya başlayacaktı.. bundan güzel bir aşk olabilirmiydi acaba..
 
ama adam ii temizlik yapıyordu en kısa zamanda burdan çıkıp adamı evine götürüp camları sildirmek istiyordu:D:D:D
 
Geri
Üst