Ben Senin Sevdana Güler Geçerim...

Sevadaymış onunkiside ;
Güler geçerim ben senin sevdana,
Kulak bile asmam söylediğin sevgi sözcüklerine,
Sen, seninkini sevdamı sanıyorsun...
Seninki okyanusun yanında küçük bir su birikintisi,
Kuruması an meselesi.
Ne yıllar, ne aylar, ne de günler
Sen biliyormusun bu zamanların hiçbirisin aslında,
Zamanın ilerlemesi yaşamayla oluşur çünkü.
Sen bende hiç yaşamadın ki,
Şimdi ben sana an bile diyemiyorum.
Sen sevdasını büyük sanan kocaman bi boşluksun bende.
Sen benim sevdamda yer alamazsın,alsanda taşıyamazsın ki.
Al artık sevdanı benden de kurtulayım.
Git başka sevdalara; seninkiyle aynı mevsimde yaşayanlara.
Ben seni yaşadığım mevsimlerde istemiyorum.
Sen seninkini sevdamı sanıyorsun ?
SEn sevdayı sevda olsun diye istiyorsun..
Sen onu yaşamayı bile başaramıyorsun...
Ve elindekileride kaybediyorsun..
Bu kadar büyük bi duyguyu küçültüyorsun...
Sen Sevdanı biliyormusun ki bana Veriyorsun ?
Ben senin sevdana güler geçerim ..
Sende sevda kelimelerden ibaret..
Sonsuz bir sevgiymiş..
Hala bendemisin sen ?
Hadi bırak artık benide yol alayım bende yaşamımda..
Sen benim sevdama ulaşamazsın;
Neden mi?
Çünkü bende Sevda;
Bir Ömrün bütün zamanlarında sen olmak,
Mevsimler gelmeden seninle yaşamak,
Gözbebeklerinle gözlerimi değişmek,
soluk aldığım her saniye varlığınla yaşamak,
olmasanda hissettmek...
Kelimeleri yaşatmak, ölümsüzleştirmek...
Bende sevda; sen olmak...
Sen daha benim adım bile olamadın...
Bende sevda Ölüm olmak ...
Ben senin sevdana; Güler geçerim...
Sen önce sevmesini öğren..​