İnsan İsteyince 
Her insanın hayali ya da hayalleri vardır yaşadığı hayatta.Bazen bunlar sadece hayal olarak kalır, bazen de benim yaptığım gibi en azından hayali hedefe çevirerek bir adım atılır.
Ben küçüklüğümden beri hep öğretmen olmak istemişimdir. Küçükken sorarlar ya hani ‘büyüyünce ne olmak istersin ‘diye,bu sorunun cevabı hiç değişmedi bende.Belki ilk zamanlar daha bilinçsizce verilen bu cevap zamanla daha bir istekli olmuş,daha bir kesinlik kazanmıştı.Ama olmadı,olamadı.
Liseden sonra dersaneye falan da gitmeden girdiğim ilk ve son üniversite sınavında, ki o zaman ÖSS ve ÖYS vardı,iki yıllık bir ön lisans bölümü kazanmış ve o anki şartlarda en uygunu,en doğrusu bu bölümü okumak olduğu için mecburen başka bir seçenek düşünmeden bu bölümü okımuş ve bitirmiştim.O anki şartlarda diyorum evet o an için en doğrusu,olması gerekeni buydu.Ama her zaman verilen doğru kararlar,istenilen doğru sonuçları vermeyebiliyor.
Okul bittikten hemen sonra çalışmaya başladım.Sonra öğretmen olamadım ama öğretmen olan biriyle,eşimle evlendim.Ardından dünya tatlısı bir oğlum oldu.Zaman hızla akıyordu.Ama içimdeki öğretmen olma isteği,hayali hiç sönmemişti.Artık otuz yaşındaydım ,evliydim ve 4 yaşında bir oğlum vardı.Ne yapabilirdim,bu şartlarda nasıl öğretmen olabilirdim?Çok araştırdım.Bulunduğum şehirde, ki merkezdeyim eğitim fakültesi yoktu.En yakın fakülte üç saat uzaklıktaydı.Dershaneye gitmeyi,gece gündüz çalışmayı,her gün okula gidip gelmeyi,onca yolu,onca yılı …göze almıştım.Ama engellerim altından kalkamayacağım kadar çoktu.Yine de araştırmaktan, en olurunu bulmaktan vazgeçmiyordum.Olmalıydı,insan isterse her şeyi başarabilirdi.
Bir gün yine internette araştırırken gözüme , açık öğretim fakültesine yeni bölümler eklendiğine ve bu bölümlere öğretmenlik kapılarının açılacağına dair bir yazı ilişti.Ön lisans mezunu olduğum için de ikinci üniversite olarak direk başvurabiliyordum.Bu konu ile ilgili bilgileri okurken o anki şaşkınlık ve sevinçle bir an durdum.Sonra tekrar tekrar okudum.İnanamıyordum.İşte buydu.Öğretmen olabilmem için başlamam gereken nokta tamda burasıydı.Evet biraz uzun,biraz meşakkatli bir yoldu,belki zordu ama olurdu.Açık öğretim olduğu için evimdeki işlerimi,eşimi ve oğlumu da ihmal etmeden pekala bu bölümü, Türk dili ve edebiyatı bölümünü okuyabilirdim.Artık kayıt zamanını büyük bir sabırsızlıkla beklemeye başladım ve kayıt gününün ilk saatlerinde gerekli tüm belgeleri de hazırlayıp kaydımı yaptırdım.
İnternette bölümle, derslerle ve kafama takılan sorularla ilgili bilgiler ararken
adresiyle tanıştım,paylaşımlarda bulundum.Burada aynı dili konuşan,aynı amaca yönelik birçok arkadaşla tanıştım.Gerçekten sorduğum soruları yanıtsız bırakmadılar hiç.Bunun için çok teşekkür ediyorum.Zaten site öyle dolu ki soru sormadan da aradığınızı bulabiliyorsunuz.Bizim bölüm henüz daha çok yeni olduğundan zamanla paylaşımlarımızla biz de bu bölüme katkıda bulunacağız diye düşünüyorum. .
Düşüncelerimi özetleyen ‘’zoru başarırım,imkansızsa zaman alır’’sözünü de
adresinde imzam olarak kullanıyorum.
Ben öpülesi bir el olmak istiyorum. Ben öğretmen olmak istiyorum.Bunu da açık öğretim sayesinde gerçekleştireceğime sonuna kadar inanıyorum.
Tüm hayallerinizin hedefe dönüşmesini, hayallerinizinse asla tükenmemesini diliyorum. Hayal ile hedef arasındaki tek fark eylemdir. Hayal kurun ve hayallerinize,kendinize bir şans verin.
Hiçbir şey kaybetmezsiniz.
Her insanın hayali ya da hayalleri vardır yaşadığı hayatta.Bazen bunlar sadece hayal olarak kalır, bazen de benim yaptığım gibi en azından hayali hedefe çevirerek bir adım atılır.
Ben küçüklüğümden beri hep öğretmen olmak istemişimdir. Küçükken sorarlar ya hani ‘büyüyünce ne olmak istersin ‘diye,bu sorunun cevabı hiç değişmedi bende.Belki ilk zamanlar daha bilinçsizce verilen bu cevap zamanla daha bir istekli olmuş,daha bir kesinlik kazanmıştı.Ama olmadı,olamadı.
Liseden sonra dersaneye falan da gitmeden girdiğim ilk ve son üniversite sınavında, ki o zaman ÖSS ve ÖYS vardı,iki yıllık bir ön lisans bölümü kazanmış ve o anki şartlarda en uygunu,en doğrusu bu bölümü okumak olduğu için mecburen başka bir seçenek düşünmeden bu bölümü okımuş ve bitirmiştim.O anki şartlarda diyorum evet o an için en doğrusu,olması gerekeni buydu.Ama her zaman verilen doğru kararlar,istenilen doğru sonuçları vermeyebiliyor.
Okul bittikten hemen sonra çalışmaya başladım.Sonra öğretmen olamadım ama öğretmen olan biriyle,eşimle evlendim.Ardından dünya tatlısı bir oğlum oldu.Zaman hızla akıyordu.Ama içimdeki öğretmen olma isteği,hayali hiç sönmemişti.Artık otuz yaşındaydım ,evliydim ve 4 yaşında bir oğlum vardı.Ne yapabilirdim,bu şartlarda nasıl öğretmen olabilirdim?Çok araştırdım.Bulunduğum şehirde, ki merkezdeyim eğitim fakültesi yoktu.En yakın fakülte üç saat uzaklıktaydı.Dershaneye gitmeyi,gece gündüz çalışmayı,her gün okula gidip gelmeyi,onca yolu,onca yılı …göze almıştım.Ama engellerim altından kalkamayacağım kadar çoktu.Yine de araştırmaktan, en olurunu bulmaktan vazgeçmiyordum.Olmalıydı,insan isterse her şeyi başarabilirdi.
Bir gün yine internette araştırırken gözüme , açık öğretim fakültesine yeni bölümler eklendiğine ve bu bölümlere öğretmenlik kapılarının açılacağına dair bir yazı ilişti.Ön lisans mezunu olduğum için de ikinci üniversite olarak direk başvurabiliyordum.Bu konu ile ilgili bilgileri okurken o anki şaşkınlık ve sevinçle bir an durdum.Sonra tekrar tekrar okudum.İnanamıyordum.İşte buydu.Öğretmen olabilmem için başlamam gereken nokta tamda burasıydı.Evet biraz uzun,biraz meşakkatli bir yoldu,belki zordu ama olurdu.Açık öğretim olduğu için evimdeki işlerimi,eşimi ve oğlumu da ihmal etmeden pekala bu bölümü, Türk dili ve edebiyatı bölümünü okuyabilirdim.Artık kayıt zamanını büyük bir sabırsızlıkla beklemeye başladım ve kayıt gününün ilk saatlerinde gerekli tüm belgeleri de hazırlayıp kaydımı yaptırdım.
İnternette bölümle, derslerle ve kafama takılan sorularla ilgili bilgiler ararken
Bu bağlantı ziyaretçiler için gizlenmiştir. Görmek için lütfen giriş yapın veya üye olun.
Düşüncelerimi özetleyen ‘’zoru başarırım,imkansızsa zaman alır’’sözünü de
Bu bağlantı ziyaretçiler için gizlenmiştir. Görmek için lütfen giriş yapın veya üye olun.
Ben öpülesi bir el olmak istiyorum. Ben öğretmen olmak istiyorum.Bunu da açık öğretim sayesinde gerçekleştireceğime sonuna kadar inanıyorum.
Tüm hayallerinizin hedefe dönüşmesini, hayallerinizinse asla tükenmemesini diliyorum. Hayal ile hedef arasındaki tek fark eylemdir. Hayal kurun ve hayallerinize,kendinize bir şans verin.
Hiçbir şey kaybetmezsiniz.
Bu bağlantı ziyaretçiler için gizlenmiştir. Görmek için lütfen giriş yapın veya üye olun.
Bu bağlantı ziyaretçiler için gizlenmiştir. Görmek için lütfen giriş yapın veya üye olun.
